Jep, drie weken na de halve marathon in Etten-Leur hebben we op 18 november met een bende STAXers ook nog de halve marathon van Kasterlee meegenomen. Een schitterende loop, dwars door bos en dal en voor 80% op onverharde wegen. Dat maakt het lopen zwaar: er was veel modder en hier en daar moest je je weg zoeken naast hele brede plassen. Om het extra spicy te maken, ging het tweede deel door heuvelachtig bos, over een zanderig parcours met enkele oude duinen. Het was ook koud. Mijn luchtpijp en longen hebben het zwaar te verduren gehad — ik moest tot drie-vier uren na de loop nog altijd een irritant kuchje met lichte bloedsmaak onderdrukken. Wat Greta het laconieke schouderklopje ontlokte dat hardlopen niets voor mij is.
Ik heb op hartslag, niet op snelheid gelopen. Ik ben bewust onder de 165 hartslagen per minuut gebleven. Mijn tijd was er naar: ik deed er 2:04 u netto over en dat is niet fameus. Gezien het zware parcours had ik mezelf vooraf bezworen om voor de fun mee te lopen en niet over mijn tijd in te zitten. Maar toch… De opmerking van een clubgenote bij mijn aankomst “hee Eric, ben jij nu pas toegekomen” deed geen deugd.
Maar bon, toch maar weer gepresteerd. Voor herhaling vatbaar. Wat vinden jullie Geertje, Eileen, Yannik, Petra, Ann x 2, Helie, Katrien, Griet en Johan?
Klik op thumbnail voor grote kaart. GPX-bestand beschikbaar voor wie hem wil overdoen met de gps. Een aanrader.
