Traag duurloopje van Jan Yoens naar de molen in de Bourgooyen en terug. Gestart met een bende waarvan ik vermoedde dat ze zouden gaan versnellen, en daar had ik geen zin in na de koers in Zevergem. Dus onderweg blijven hangen bij Lea en Els, voor een babbelloopje met hartslag van minder dan 145. Lea wil nog dit jaar de watersportbaan lopen in 25 minuten.
Donderdag tijd voor wat snelheidswerk.
Van Gavere sportvelden tot Zingem brug en terug in 1:30. Over de middag, niet naar STAX Blaarmeersen wegens te lang in bed door trouw in Lommel gisteren.
Warm. Ontdekking: er is een afslag naar de Schelde recht tegenover de Kaaimanshoeve. Gewoonlijk is het zeer rustig op dit parcours, maar ik zat midden in een soort wandelevenement.
Woensdagavond 21 u auto aan sporthal Bourgooyen en dan op weg. Prettige verrassing: eindelijk kun je weer helemaal rond de Bourgooyen! En zonder langs die vervelende R4 te moeten lopen. Het pad langs de verhoogde berm aan de ringvaart is open. Dit is een toer van juist 5,5 km, helemaal in het grootste natuurreservaat van Gent.
Zaterdagnacht hadden we Johannes en Leander te gast — twee vriendjes van onze zonen. Zondagmorgen bracht ik ze weer naar huis in Evergem. Ik had zaterdag aan mama Goedele gevraagd of ze daar geen looproute wist. Dan kon ik zondagmorgen kinderen terugvoeren en duurloop combineren. En yep, dat kwam dik in orde.
Van aan hun huis in de Reibroekstraat liep ik via kerkwegels tot in Sleidinge en dan verder tot vlak bij de Lembeekse bossen. 16 km heen en terug tussen de patatten en de maïs, voor ongeveer een derde op onverharde paden. De Lembeekse bossen wenkten uitnodigend (hoge wuivende bomen in de wind), maar ik wou me niet overdoen en ben teruggelopen. Dit is een route die ik nog wel eens wil lopen. Garmin heeft het allemaal voor me geregistreerd.
Papa Luc zei dat ik de route kan uitbreiden tot een cirkel: door de Lembeekse bossen, dan de Antwerpse heirweg in Oosteeklo en dan via een andere weg terug. Maar dat zal wel 25 km of meer zijn.
Zaterdag op mijn eentje de drie Leien gedaan, want zondag trokken we naar de familie in de Limburg . Van aan de parking tegenover de roeiclub, helemaal langs de Leie en dan de korte toer. Net 10 km volgens Garmin. In tegengestelde richting van gewoonlijk, voor de afwisseling. Moet je ook eens doen — ‘t was precies een heel andere weg!
Dinsdag Jan Yoens, pistetraining: 300-600-1000-600-300-600-1000… het was de bedoeling om dan weer af te zakken naar 600 en 300, maar ik had er schoon genoeg van: ik was de enige van mijn niveau en heb me steendood gelopen. Vooral die eerste rondjes dat ik met Egbert en Nathalie probeerde mee te gaan hebben mij de das om gedaan. Gezellig uitgelopen met Katrien en Eileen, die naar buiten geweest waren.
Donderdag met Eileen naar de Bourgooyen en dan langs de Leie verder richting Drongenbrug en dan nog verder, totdat we ergens aan een vogelkijkhut op een dood punt vastgelopen zijn. Op een sukkeldrafje teruggekeerd voor de round-up van de trainers. Heel de weg onder hartslag 150 gebleven, dus content. ‘t Was leuk met Eileen.
Gisteravond round-up van de STAX-trainers. Zij willen horen wat wij, lopers verwachten. Maar er was weinig volk. Waar zaten jullie? Toch niet allemaal naar Rock for Specials zeker? Als ik afga op de lage opkomst gisteravond, dan zijn het vertrouwen en de interesse in onze trainers maar klein. Dat is een vervelende situatie.
Ik heb mijn verslag op een apart pagina gezet. Klik hier.
Soms loop ik graag puur voor het fysieke plezier: je voelt dat je lijf goed werkt, de benen stuwen je lekker omhoog en vooruit, kop in de wind, lucht inademen met volle teugen en voor de rest alles vergeten! Waw waw waw!
Ik loop graag voor de loopmaatjes. Ze zitten vol leven. Ik ken ze van ze te horen zwoegen en afzien. Ik ken ze van hun geklets tijdens de duurlopen – de meeste van mijn loopmaatjes zijn vrouwen. Ze zijn bijna altijd welgezind.
Ik loop graag alleen. Ik alleen met de omgeving en de natuur. Ik hou van eenzame, lange, trage natuurlopen. Ik kan verrukt zijn bij de ontdekking van een onverwacht nieuw parcours. Iets uitproberen in Luxemburg, of ’s avonds op een weekdag op het strand van De Panne helemaal naar Bray-Dunes in Frankrijk lopen, of van Gent tot in Oudenaarde door de Scheldevallei. In etappes weliswaar.
Ik loop graag voor de wedstrijden. Een viering van het lopen, een verering van het lijf. Een groepsgebeuren waar je je weken- of maandenlang op voorbereid hebt. Een feest met vrienden. Ik beken dat ik bij enkele wedstrijden onnozel lyrisch geweest ben, een kort moment in het begin van de wedstrijd. Daar hou ik van.
Ik loop graag omdat het toch maar een spel is. Het is niet voor echt. Eigenlijk moet ik niets bewijzen of presteren.
Ik loop graag voor wat er nadien komt. Na een stevige 5 x 1000 ben ik dubbel zo allert. Of zwaar moe na een duurloop van twee uur en dan een korte dut. Ik loop graag voor de Aquarius of de pint waarop ik nadien recht heb. En voor de hete douche – ik ben dan weer helemaal zuiver.
Ik loop graag omdat ik er mij fitter door voel en vermagerd ben.
Ik loop graag omdat ik mezelf uitdagingen kan stellen waar niemand anders wakker van ligt. Ik stel mezelf limieten en streeftijden. Maar ik jaag me niet op. Het zijn wedstrijden tegen mezelf waarin ik op een of andere manier toch altijd de winnaar ben.
Naar STAX en van daar met Eileen en Katrien stevig duurloopje tot aan de molen van de Bourgooyen en terug, twee keer twintig minuten. Amaai, zo warm. Of ik mij na het douchen nu afdroogde of niet, ik bleef even nat.
Zaterdagavond laat uit en zondagmorgen te lang blijven liggen dus te laat voor de STAX-loop. ’s Namiddags een loopje gekozen van ene Frederik Ampe op www.mapmyrun.com: Gentbrugge Coninxdonck. Naar Forerunner geladen. Vertrek aan de Frederik Burvenich-straat en dan deze mooie toer. Zalig.
Ik ben gek op mijn Garmin Forerunner 305. Waw.
Een van de redenen dat ik een Forerunner gekocht heb, was dat je afgelegde routes achteraf op kaart en in Google Earth zou kunnen weergeven. Er is een (kleine) hardlopersgemeenschap die zo zijn loopjes via het internet met elkaar deelt. En omgekeerd, het was mogelijk om vooraf routes op kaart uit te zetten en ze dan naar de Forerunner te laden. Die zou je dan de weg wijzen tijdens je run. En je kon ook routes van andere lopers downloaden via het internet, die dan overzetten naar je Forerunner en je door je Forerunner laten leiden. Zoals de gps in de auto.
Maar toen ik de Forerunner thuis kreeg en de bijhorende Garmin Training Center-sofware op mijn pc installeerde, bleek het helemaal niet zo eenvoudig. Ik heb veel looptijd verloren aan softwareversies, vreemde bestandsformaten, vastlopende pc enz. Op hardlopersfora merk ik dat velen hetzelfde meemaken. Maar er zijn oplossingen. Hieronder staat hoe ik het doe.
Eerst de route lopen met de Forerunner natuurlijk. Dan via Motion Based Agent (downladen van http://www.motionbased.com/, een dochter van Garmin) de data van de Forerunner rechtstreeks opladen naar de motionbased-server. Op de website krijg je dan je route op kaart of in Google Maps of Google Earth te zien. Bij mijn weten is dat momenteel de enige mogelijke manier.
Angeltje: op motionbased krijg je enkel je 10 laatste routes te zien. Dat is een lokkertje. Om je routes en rapporten langer te bewaren, moet je betalen. Met de vroegere Garmin-software kon je je data ook naar andere, gratis websites laden (http://www.mapmyrun.com/ en http://www.ttsm.com/ bijv.), maar dat is nu niet meer mogelijk. Garmin wil geld.
Van op motionbased kun je je route downloaden in andere bestandsformaten: GPX, HST en CRS. Mapmyrun verwerkt GPX-bestanden, en zo lukt het dus toch. Wel wat geduld hebben, want de computer moet eventjes hard rekenen om de kaart op te bouwen.
Van bijv. mapmyrun kun je routes van andere hardlopers naar je pc downloaden in CRS-formaat. In Garmin Training Center (v. 3.2.3) importeer je het CRS-besand via het menu Bestand/Trainingsprogramma’s importeren… De nieuwe route komt in “koersen” terecht. Dan de route naar Forerunner overbrengen via “verzenden naar apparaat”. En dan naar het startpunt van de route gaan, Forerunner aanzetten, koers kiezen en lopen maar. Heerlijk om nieuwe routes te leren kennen.
Vroeger was het allemaal beter 
In mijn zoektocht heb ik mijn tanden moeten zetten op drie harde knoken.
(1) Vroeger kon je via Garmin Training Center elke afgelegde route in een afzonderijk bestand bewaren. Vanaf versie 3.2.3 kun je enkel nog je volledige geschiedenis, ofwel al je trainingen, ofwel al je trainingsprogramma’s in een bestand bewaren. Het enige wat je daarmee kunt aanvangen is back-ups maken.
(2) De onzorgvuldige vertalingen in de Nederlandstalige Garmin-software. Een voorbeeld: het Engelse course vertalen ze de ene keer als trainingsprogramma, de andere keer als koers, nog een andere keer als wedstrijd. Voor mij kan het ook een gelopen route zijn.
(3) de Garmin-bestandsformaten:
Mogelijkheden in Garmin Training Center:
