Eric loopt!

Donderdag 28 juni organiseerden de trainers van Jan Yoens (Carlos, François, Luc en Carmen) na de training een round-up: ze wilden van de STAXers horen wat zij verwachten van de training. Zoiets hebben deze trainers nog nooit eerder gedaan. Fijn dat ze het nu wel doen. Hier is een kort verslag. Ik heb ter plekke niets genoteerd en schrijf dus uit mijn geheugen.

Om te beginnen: er was weinig volk, hoogstens een man/vrouw of 20, 25. Daarvan waren pakweg een vierde nieuwsgierige start-to-runners.

Carlos leidde in en vertelde de bedoeling: de trainers hebben samen een schema voor de zomermaanden opgesteld (dinsdag en donderdag piste, zondag Blaarmeersen), maar ze willen nu eerst toch eens horen wat wij daarvan vinden. Ze zien ook dat er na de opwarming altijd een hele pak vertrekt om ‘buiten’ te gaan lopen en dat zint hen niet.

Toen was het aan ons. Ik ga meestal buiten lopen, voelde mij dus direct aangesproken en beet dan maar de spits af. Ik zei dat de verdeling 2 x snelheid en 1 x duurloop haaks staat op wat ik elders hoor en lees over trainingsopbouw: een verstandige training is gebouwd op een fundament van duurlopen. Als je 3 keer per week loopt, dan niet meer dan 1 keer snelheid, anders kweek/onderhoud je geen basisconditie en wordt het risico van kwetsuren groot. Carlos repliceerde dat je nooit snelheid krijgt met die trage duurlopen. Na wat heen en weer gedoe, besloot Luc om bij het nieuwe trainingsschema (vanaf september) elke drie weken misschien eens een duurloop buiten de piste in te voeren op dinsdag of donderdag. Carlos merkte op dat het moeilijk zou zijn om de groep buiten onder begeleiding samen te houden en dat die duurloop misschien best een fartlekloop zou zijn (lap). Hij vraagt dat wie daarnaast ook nog buiten loopt, dat minstens aan de trainer zou gaan zeggen als hij/zij vertrekt.

Luc wees er ook op dat er een verschil is tussen de zomer- en de wintertrainingen: de trainingen ’s winters bestaan veel meer uit een aaneenschakeling van verschillende looptempo’s – kwestie van niet koud te krijgen met te rusten – en dat je dan eigenlijk toch een lang stuk na elkaar blijft lopen.’s Winters blijf je best op de piste. Carlos wees er op dat het ’s winters gevaarlijk en onverantwoord is om ’s avonds buiten de piste te lopen omdat je niet ziet waar je je voeten zet.

Iemand vroeg of het mogelijk is om het programma van elke training vooraf kenbaar te maken. Carlos antwoordde dat hij dat liever niet doet omdat sommige lopers dan zullen wegblijven als een ‘menu’ hen niet ligt. Hij heeft het zelf altijd prettig gevonden als er iets van verrassing is voor de lopers. Omdat nog mensen erop aandrongen, zullen de trainers vooraf hun programma bekend maken.

Iemand stelde voor om de trainingen te richten op enkele wedstrijden waaraan een aantal STAXers nu toch al meedoet, zoals de 20 km van Brussel en de halve marathon in Etten-Leur. De trainers zeggen dat we hen hiervoor mogen aanspreken en dat zij voor een aangepaste trainingsreeks kunnen zorgen. Dat kan niet voor veel wedstrijden, ten hoogste 2 of 3 per jaar. Maar welke wedstrijden? Iedereen doet mee aan andere wedstrijden. Carmen zegt dat afspreken blijkbaar moeilijk is: we weten te weinig van elkaar welke wedstrijden we meelopen. Katrien stelt voor om een prikbord te voorzien waarop de belangrijkste wedstrijden staan en waarop we kunnen invullen wat we meelopen. Na wat heen en weer gedoe, belooft Katrien dat zij zelf voor een prikbord zal zorgen. Flink van Katrien.

Enkele mensen willen getraind worden om in competitie te lopen (Bob, Marie-Anke (?)). De trainers zullen daar proberen op in te spelen.

Helie zei dat ze tevreden is over de trainingen, ze heeft op korte tijd heel veel vooruitgang gemaakt en is de trainers dankbaar. Ze denkt er wel aan om die twee keer per week snelheidstraining nu af te bouwen naar 1 keer.

Een start-to-runner zei bezorgd te zijn over wat zij nu op het menu zullen krijgen. François zei dat ze ingeschakeld zullen worden in de trainingen met de anderen, maar dat dat heel geleidelijk zal gaan.

Anick merkt op dat de mensen te weinig het clubblad nemen en lezen. Er is een vakje achter de toog, vlakbij de deur, waarin enkele exemplaren zitten. Iedereen kan het daar altijd nemen. Anick vindt het jammer dat er zo weinig mensen van Jan Yoens ingeschreven zijn voor de BBQ.

François roept ons op om te schrijven voor het clubblad, want er staat bijna nooit iets van Jan Yoens in.

Daarna volgde een drankje op kosten van de club (of de trainers?). Ik heb toch wel wat bijgeleerd.

Ik ben toen naar huis gereden. Waarmee zijn we toch bezig. Om alle negatieve gevoelens de kop in te drukken, heb ik toen even op een rijtje gezet waarom ik graag loop. En ben toen welgezind gaan slapen.